Sellsius zoekt een enthousiaste, creatieve én pragmatische

marketingcommunicatiemedewerker

Zie jij dit wel zitten en vind je dat wij met jou moeten kennismaken? Bel dan met Mirella van de Bunte (06 43 08 67 13) of stuur direct je motivatie en CV naar mirella@sellsius-rm.nl

Collectief goed voornemen

- We naderen half januari. Het kritieke moment voor onze goede voornemens. Ik ben benieuwd wie er alweer rookt, snackt, drinkt of is gestopt met sporten. Misschien moeten we in plaats van al die clichématige goede voornemens het eens heel anders aanpakken. Ik stel voor dat we een nationaal alles overkoepelend collectief goed voornemen omarmen en daar ook echt onze schouders onder gaan zetten de komende maanden. En elkaar erop aanspreken als we dreigen terug te vallen, want als het van ons allemaal is dan moet het ook niet zo moeilijk zijn om elkaar scherp te houden.

Wat dat innovatieve en lumineuze voornemen dan moet zijn? Positiviteit! Positief denken, positief handelen en elkaar positief tegemoet treden. Dat maakt het leuker om je boodschappen af te rekenen (wat positief al die bonuskorting), om je werkvoorraad aan te kunnen (wat positief dat ik zoveel te doen heb vandaag!) en om je klanten te bedienen (wat is het toch positief dat die klanten voor mij kiezen!). Kortom, positiviteit maakt het leven leuker. En dat hebben we wel nodig na 2011.

We maken er 11,5 mooie maanden van en ik nodig degene die zich hier negatief over wil uitlaten van harte uit om weer bovenaan te beginnen met lezen.

Na precies vier jaar met heel veel plezier bij Sellsius te hebben gewerkt, is voor mij het moment gekomen om een nieuwe weg in te slaan! Waar dat vele plezier vandaan komt? Natuurlijk van mijn ontzettend leuke, lieve collega’s en van alles wat ik van hen heb kunnen en mogen leren. Maar dat was niet mogelijk zonder de interessante opdrachten die jullie Sellsius gunnen. Bedankt voor de leuke klussen waar ik de afgelopen jaren mijn tanden in heb kunnen zetten.

Vanaf 1 januari vervolg ik mijn weg in de functie van Accountmanager bij Overtoom International. De feestdagen staan voor de deur, dus bij deze wens ik een ieder hele gezellige feestdagen en een succesvol 2012 toe. De wereld is klein, dus zeer waarschijnlijk tot ziens!

Nu de goede Sint ons land weer heeft verlaten, wordt het tijd om even te kijken wat hij dit jaar aan ons vak heeft bijgedragen. Los van het kooplustopwekkende gedrag van de vele uitingen van met name warenhuizen en speelgoedzaken, verscheen de goedheiligman zelf ook ten tonele. Zo zag ik bij een willekeurige Seat-dealer een wit paard tussen de occasions staan, terwijl een oude man wegreed in een veelgezien eco-model-zonder-wegenbelasting (vraag me af wat je daar als Spanjaard aan hebt…Sterker nog, waarom koopt een Spanjaard een Spaanse auto bij een Nederlandse autodealer, nadat hij weken op een boot heeft gezeten om hier te komen?). En toen ik afgelopen weekend even bij Specsavers binnenliep, zat diezelfde oude man achter een ingewikkeld apparaat voor een netvliescontrole. Geen overbodige luxe als je elke nacht het dak op moet met je paard (of Seat). Tot slot hoorde ik nog een aardige reclamespot van de Alzheimer Stichting, ondersteund door een muziekje: ‘Sinterklaas wie kent hem niet…’ Ik hou wel van die ludieke inhakers. Alleen al omdat er weer even goed nagedacht wordt over wat de adverteerder wil vertellen en waarom juist dat moment daar zo goed voor is. Ik kijk nu al uit naar de Kerst-inhakers!

Big Brother mag alles weten, toch?

- In hoeverre is privacy nog een issue tegenwoordig? En welke aspecten spelen daarbij een rol? Vinden we het erg als organisaties veel van ons weten? Lang niet altijd, denk ik. Zeker als die organisaties daar - bij voorkeur met de hulp van een goed bureau - op een goede manier mee omgaan en op die manier echt maatwerk kunnen leveren. Of vinden we het alleen erg als wij niet weten dat die organisaties veel weten of hoe ze aan onze gegevens komen? In dat geval gaat het niet eens om de informatie, maar meer om het proces.

Vanochtend hoorde ik een hele discussie over het vastleggen van surfgedrag door Google. Het voorstel van deze internetgigant is dat als je niet wilt dat zij je internetgebruik en –gedrag vastleggen, je een routerinstelling kunt wijzigen, waarna zij niet meer kunnen of zullen registreren. Persoonlijk ben ik niet zo’n techneut, dus bij het woord routerinstellingen haak ik al af. En velen met mij, verwacht ik. Dat is handig voor Google. Voorstel van de PVV is om het om te draaien: laat mensen een instelling wijzigen als ze wel akkoord gaan met registratie van het surfgedrag. Dat vind ik al een beter voorstel, in lijn met ‘opt-in’ emailgebruik. En ook beter dan een in dezelfde discussie genoemde afmeldoptie, waarbij je je eerst moet registeren (dataverzameling!), voordat je je kunt afmelden.

Terug naar de praktijk: als ik op internet heb gekeken voor een weekendje weg en vervolgens krijg ik op bijna elke website een banner van een hotelaanbieder op de gezochte bestemming, heb ik daar geen enkele moeite mee. Maar als wordt vastgelegd dat ik op Autoweek alleen de tests lees van te dure auto’s, op Funda kijk naar huizen die ik me niet kan veroorloven en vervolgens urenlang op youtube naar Nederlandstalige C-artiesten kijk, zou ik het niet erg op prijs stellen een mailing te krijgen van de BMW-dealer van Martin Morero… Waar ligt de grens? Bij het verzamelen van gegevens of bij het combineren van die gegevens tot (bruikbare) informatie voor derden? Of misschien is dat wel te inhoudelijk en is het meer een ‘generatiedingetje’ en behoor ik tot de laatsten die zich daar nog druk om maken.

Google verheugt zich vast al op de Generatie Z (ook wel C genoemd van onder andere Connected en Computerized), waarbij privacy totaal geen issue meer is…

Vrijdagavond was de bekendmaking van de Televizier-winnaars 2011. De afgelopen dagen was er veel te doen over de Gouden Ring-winnaar Voetbal International. Op televizier.nl wordt het concept van de verkiezing voor alle duidelijkheid nog even uitgelegd: het Nederlands publiek stemt op zijn favoriete tv-programma en dát kan voor verrassende winnaars zorgen. Het gaat dus niet om kijkcijfers (=marktaandeel), maar om het aantal mensen dat het programma werkelijk op handen draagt (=superfans!) en zich geroepen voelt dat via dé tv-programma-verkiezing-van-het-jaar kenbaar te maken. Het zijn de ambassadeurs van het programma.

The Voice deed al het mogelijke om op vrijdagavond nog stemmen te krijgen, maar het heeft niet geholpen. Bijzonder vind ik wel dat het juist in dát programma draait om het vergaren van zoveel mogelijk ‘fans’. De kandidaat met de grootste fanclub, maakt de grootste kans om als winnaar uit de bus te komen. Maar het blijkt nu wel dat het de kijkers meer gaat om de kandidaten, dan om het programma The Voice.

Interessant om dit te vertalen naar de praktijk van de marketeer. Medewerkers zijn het belangrijkste kapitaal van een organisatie en zijn medebepalend voor het imago. Maar het verdient aanbeveling om je klanten ambassadeur van je merk te maken en niet van je medewerkers alleen. Uiteraard helpen wij je daar graag bij! Vind je het leuk om over dit onderwerp eens verder te brainen? Laat het ons weten.

Onzekere economie? Kansen!

- We worden dagelijks geconfronteerd met schommelende beurskoersen en nieuwe informatie over de eurocrisis, bankencrisis en Griekse crisis (die dan weer samenhangt met de voorgaande twee crises). De SWOT in iedere jaarplanning voor 2012 zal bij de ’T’ wel beginnen met omschrijving van de niet rooskleurige macro-omgeving. Wat ik altijd zo mooi vind aan SWOT-analyses is dat je in vrijwel iedere ‘Threat’ altijd wel een ‘Opportunity’ kunt zien: beschrijf welke kans zich voordoet om de organisatie te behoeden voor de bedreiging en/of dat juist uit te buiten. Maar de bomen reiken niet tot in de hemel en de onzekere tijd zal zich misschien uiten in voorzichtigheid in jouw marketingbudget. Beste marketeer, zie het als een kans: jouw plan moet uitblinken en vertrouwen geven!  Je krijgt de kans je te onderscheiden en daarmee je organisatie. Ontwikkel een visie, doe de juiste dingen en doe ze goed.

De kans = focus! Eindelijk MOET je gaan kiezen. Voor doelgroepen die écht kansrijk zijn, die écht renderen of die het best en meest direct te bereiken zijn teneinde een zo hoog mogelijke conversie te behalen. Je focust op welke middelen en activiteiten hun succes hebben bewezen. Dat neemt niet weg dat een pilot soms zeker zinvol is voor het opdoen van kennis en ervaring, maar neem de leereffecten van het afgelopen jaar dan NU eens écht mee naar 2012. Wees creatiever dan anders, doordachter en efficiënter. Ga de ‘strijd’ aan met de juiste partners en bedenk dat ook zij in deze tijden partnership echt invulling moeten geven, omdat ze even hard hun best moeten doen in hun eigen branches. 

En tot slot nog een test, bevat je plan niet de elementen: waarde (creëren), relevant (zijn en blijven), (hoe om te gaan met en integreren van) social media, duurzaam en maatschappelijk (verantwoord) en  medewerkers (value)? Begin dan weer opnieuw met je plan (of bel Sellsius om je te helpen...).

Reclamebureaus vs Sellsius

- Reclamebureaus zoals we ze kenden, zijn over, uit en sluiten. Das war einmal. Het reclamebureau heeft in de huidige vorm eigenlijk geen toekomst. De toegevoegde waarde is (veel) te klein. Aan klantkant zitten mensen die minstens zo slim zijn als de mensen aan bureaukant. Nu nog een creative director aan klantkant toevoegen en het leven van het reclamebureau is definitief voorbij. Aldus Wim Ubachs, freelance strateeg-conceptmaker-creative director-copywriter én oud mede-oprichter van Ubachs Wisbrun.

En dan Sellsius….Wij denken dat juist deze tijd vraagt om duidelijke uitgangspunten en keuzes ten aanzien van merken, positionering, segmentatie en proposities. Deze vormen de basis om op de juiste manier om te gaan met actuele thema’s en ontwikkelingen als social media, duurzaam ondernemen en consumentenbewustzijn én de invloed daarvan op consumentengedrag en mediagebruik. Onze kracht ligt in het leggen van de verbinding daartussen om zo relevantie en waarde voor de doelgroep te creëren. Binnen de context van onze opdrachtgevers en zonder direct in middelen te denken. Dat doen we vanuit onze kennis, ervaring en passie. Gericht op samenwerking, dialoog en functionele en creatieve oplossingen. Met als gevolg verbinding tussen het vraagstuk en de oplossing, jouw klanten en producten/diensten, tussen jou en ons. Hoezo geen toegevoegde waarde? 

Boos

- Nederland is weer eens boos. Dit keer omdat het niet uitbreken van de Mexicaanse griepepidemie ‘ons’ 144 miljoen euro heeft gekost. En omdat de (toenmalige) minister daar niet uitgebreid over heeft gecommuniceerd. Natuurlijk zitten er haken en ogen aan dit verhaal, maar in de kern word ik er dan juist een beetje boos van dat wij Nederlanders altijd maar weer lijken te moeten zeuren. Natuurlijk is het zonde van het geld. En natuurlijk hadden ‘we’ daar andere nuttige dingen van kunnen doen. Maar stel nou eens dat minister Klink die vaccins niet had ingekocht en die epidemie wel in alle hevigheid was uitgebroken. Hoeveel levens was ons die 144 miljoen euro dan waard geweest? En hoeveel is je eigen leven je waard? Want we hebben het over een schamele 9 euro per persoon. Dat is ongeveer één keer niet lunchen op een terras, anderhalf pakje sigaretten minder oproken of een potje gel bij de supermarkt kopen in plaats van bij de kapper. Waar hebben we het over…

Oké, uiteindelijk ben ik misschien ook meer gemiddelde Nederlander dan ik zou willen. En uiteindelijk hou ik er ook wel van om met enige regelmaat weer eens lekker te klagen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat we onszelf én elkaar niet helpen door er altijd maar van uit te gaan dat iets negatief is, totdat het tegendeel bewezen is. Dus: kop op, niet de hele wereld is tegen je! Laten we daarop toasten tijdens een lekkere terraslunch vanmiddag nu het nog een beetje mooi weer is. Want de donkere natte herfst zal binnenkort wel in alle hevigheid losbarsten. Hopelijk heeft minister Schippers voldoende griepvaccins op de plank liggen!

Uitgeven!

- Het is weer het Haagse hoogtepunt van het jaar. Het drieluik Prinsjesdag, de miljoenennota en de algemene beschouwingen. Na een tot in de puntjes geregisseerd eerste bedrijf met een hoofdrol voor een breed scala aan hoofddeksels en afgesloten door onze nationale voorleesmoeder, was het tijd voor het tweede bedrijf: het magische koffertje van JK. En wat we allemaal allang wisten –want natuurlijk was de miljoenennnota al uitgelekt- werd bekendgemaakt: we gaan bezuinigen. Gelukkig voor de oppositie geen al te positief verhaal, want waar zouden ze dan het derde bedrijf -de algemene beschouwingen- mee moeten vullen? Het zou toch raar zijn als de traditie van afkraken, dreigen en het uitblijven van daadwerkelijke oplossingen opeens vervangen zou worden door complimenten en felicitaties. Ook geheel volgens het script maakt een van de fractieleiders het toneelstuk compleet met een zinloos procedureel voorstel en wat ‘poedelige’ beeldspraak. Alles voor de kijkcijfers, zou je bijna denken…

Of is het juist een intern Haags feestje? Want welke ‘gewone Nederlander’ kan de miljarden die over tafel vliegen bevatten? En wie kan vanuit de algemene beschouwingen inschatten wat het voor hem zelf betekent? En doet het kabinet nu de juiste voorstellen of roept de oppositie betere dingen?

Wat overheerst is het negatieve sentiment waardoor we als consumenten helemaal geen cent meer durven uit te geven. En dat zorgt er juist weer voor dat we waarmaken waarvoor wordt gevreesd. Een boel vaagheden over geld dus. Maar zoals een Nederlandse bank het zo mooi samenvat: geld wordt pas fout of goed door wat je er samen mee doet! En laten we vooral het goede doen: blijven uitgeven! Natuurlijk helpen wij je graag om jouw klant daarvan te overtuigen.

Mijn zwangerschapsverlof zit erop en ik ben weer back in business. Lekker om terug te zijn! Als jonge moeder word je overladen met allerlei marketingacties en de meest sympathieke wil ik jullie niet onthouden.

Het betreft een alleraardigste actie van PostNL. De enveloppen van de geboortekaartjes hadden we niet dichtgeplakt en in het verwerkingsproces waren vier kaartjes uit hun envelop ontsnapt. De klantenservice van PostNL belde ons om het te melden en excuses aan te bieden (wij hadden die enveloppen toch niet dichtgeplakt?). Een paar dagen later ontvingen we een pakketje met een brief gericht aan onze zoon, waarin ze nogmaals hun excuses aanboden en om het leed te verzachten kreeg hij een PostNL knuffel. Daarnaast waren ook de vier geboortekaartjes mét vier postzegels ingesloten om deze alsnog te kunnen versturen. Dat noem ik nog eens klantenservice!

Opvallende klantenservice is dé manier om van een ‘gewone’ (ontevreden) klant een fan te maken. Ben jij ook opzoek naar een creatieve actie om dit te realiseren? Wij denken graag met je mee!

PR -nieuwe stijl- is IN

- Wat niet veel mensen over mij weten is dat ik in 1993 erg trots was op mijn behaalde diploma NGPR-A; ik mocht me PR-functionaris noemen. Toen de Vereniging voor Public Relations en Voorlichting slechts een paar jaar later (1996) opging in de beroepsvereniging voor Communicatie, voelde ik me in de boot genomen. Want zonder het NGPR geen erkenning meer voor het vak en het diploma, dacht ik. In die tijd was er überhaupt veel discussie over de scope van PR en voorlichting in het bedrijfsleven en bij overheden. Het zou te weinig strategisch zijn, te weinig kwalitatief en te weinig de externe omgeving betrekken bij het beleid. Jarenlang stond het diploma dus op mijn CV weggemoffeld bij opleidingen. Ik stortte mij ter compensatie maar op een scala aan andere marcom-opleidingen.

De kennis van en ervaring met PR is echter wel de voedingsbodem geweest voor mijn latere handelen in marketing, communicatie en reclame. (Het begrip kan ik nog dromen: het stelselmatig bevorderen van wederzijds begrip tussen een onderneming en haar publieksgroepen – waaronder de interne doelgroep, die ik erg belangrijk vond en vind.) Menig keer ging ik de discussie aan dat je geen etiket moet plakken op de verschillende vakgebieden, maar moet beseffen dat het gaat om de juiste inzet van een combinatie van marketing én communicatie-instrumenten. Met nadruk vanuit een samenwerking van disciplines binnen organisaties, waaronder niet in het minst: PR.

Waar ik deze inleiding voor nodig heb, is om te melden dat PR tegenwoordig een nieuwe lading heeft gekregen, aldus PR-bureaus die werken op het ‘snijvlak van on- en offline PR, social media, marketing PR en content marketing’. Dat stemt me weer gelukkig! Bij social media zijn er bijvoorbeeld al helemaal geen scheidslijnen meer tussen de disciplines binnen organisaties, want meer dan ooit moeten marketeers en communicatieprofessionals (én andere bedrijfsonderdelen als klantenservice) met elkaar samenwerken. Hoera! En het creëren van content is niet meer voorbehouden aan de afdeling corporate communicatie, maar OOK de gebruikers van de media spelen een steeds belangrijkere rol. Zie hier de nieuwe invulling van het begrip PR: het creëren van wederzijds begrip door/in dialoog met je doelgroep. Stelselmatig (dus niet éénmalig, maar continu – 24/7) en met – een bredere focus op - publieksgroepen in plaats van commerciële doelgroepen. Daarbij mogen we de relaties met onze stakeholders en media zeker niet vergeten. Die laatsten zijn ook degenen die betrouwbare (?) content creëren die veel gedeeld wordt. 

Dus investeren in PR? JA! Zeker ook -daar is ze weer- in de interne doelgroep: de ambassadeurs van je organisatie die een vliegwieleffect kunnen hebben op je PR-communicatie. Maar wat mij betreft nog steeds met hetzelfde uitgangspunt: geïntegreerde marketingcommunicatie, met als kracht de som der delen!

Digitaal fruit

- Oké, ik geef het toe. Ik ben best een vuurvreter op de weg. Je doet me geen groter plezier dan een lege snelweg. Met in m’n achterhoofd de goede tip van een van mijn collega’s (’t gas zit rechts!), heerlijk over ’s heeren wegen cruisen. Ik zou bijna zeggen met de elleboog uit het raam, maar dat is van voor het airco-tijdperk. Tot je vol in de ankers moet voor… een inhalende vrachtwagen.

Weg onbezorgd genieten, welkom frustratie. Ze zien toch dat ik er met hoge snelheid aankom en dat na mij de weg weer leeg is. En dat dan ook nog goedpraten met de campagne ‘zonder transport staat alles stil’ en afgeleiden daarvan ‘zonder transport geen feest’ en ‘zonder transport geen concert’. Bij elke inhalende vrachtwagen heb ik dan toch weer het gevoel dat juist dankzij transport alles stil staat.

Tot ik mezelf afgelopen week versteld deed staan van verbazing. Want ik voelde m’n irritatie overgaan in een glimlach. Ja, zelfs een beetje begrip. Want eigenlijk kunnen zij er ook niks aan doen. Ze willen wel anders, maar de techniek gaat niet snel genoeg. Dat kan ik de vrachtwagenchauffeurs toch niet kwalijk nemen. Daar probeer ik vanaf nu bij elke inhaalactie aan te denken. Want ‘zolang we geen appels per e-mail kunnen versturen, zullen we de weg toch echt moeten delen’.

Aapjes kijken

 - Gisterochtend (19 juli) heb ik de pers begeleid bij het groots(t)e kraamfeest van Apenheul.  Een erg leuke club om op vrijwillige basis dit soort dingen voor te doen. En tegelijkertijd is het een hele ervaring om te zien hoe pers, publiek en apen op elkaar reageren. Wij mensen stammen af van de apen en pretenderen vooral onze verstandelijke vermogens verder ontwikkeld te hebben. Maar vanochtend is weer bewezen dat apen alles behalve dom zijn. En gelukkig waren ze in de juiste stemming om het pers en publiek naar de zin te maken. Volop aandacht voor de mens en de juiste acties voor wat extra vermaak. Hebben de apen daar bij Apenheul hun ‘medewerkers’ zo goed onder de duim of laten apen zich zo gemakkelijk en goed regisseren? Of was het niet meer dan een prachtig toeval?

En ik kon er niks aan doen, maar opeens bekroop me de vraag wie nu eigenlijk naar wie aan het kijken was. Was het voor pers en publiek leuk om aapjes te kijken? Of zullen de apen er net zoveel plezier aan beleefd hebben om naar de mensen te kijken? Waarna ze zich onder elkaar verbaasden over hoe geciviliseerd dat publiek zich eigenlijk gedroeg. Wel een mooie gedachte dat mens en aap zo over en weer van elkaar kunnen genieten. En voor mij was het weer een leuk event, waar interesse en vak samenkomen, om mijn bijdrage aan geleverd te hebben!

Bel me wel

- Het bel me niet register bestaat bijna 2 jaar. Begonnen met ruim tweeënhalf miljoen registraties vanuit het oude infofilter, staat de teller nu op 6,25 miljoen registraties. Het doel van dit register is het verminderen van irritatie bij consumenten over telemarketing. Consumenten kunnen hun vaste én mobiele telefoonnummer inschrijven in het Bel-me-niet Register. Conclusie: Nederlanders worden niet graag benaderd met een telefonisch aanbod.

Nu zet ik mijn nummer eerder in het bel me wel register. Want ik vind het wel interessant om te weten welke organisaties gebruik maken van telemarketing en op welke manier ze dat doen. En –eerlijk is eerlijk- ik vind het ook wel een sport om te proberen zo ver mogelijk bij hun script vandaan te komen. Kijken of de bellers aan het voorlezen zijn of ook echt weten waar ze voor bellen.

Maar toch begin ik nu ook wat geïrriteerd te raken. Ik krijg zo het gevoel dat het bel me niet register een zichzelf versterkend verschijnsel aan het worden is. Met een ruime verdubbeling in bijna 2 jaar tijd, blijven er natuurlijk steeds minder nummers over in dat –niet bestaande- bel me wel register. En die nummers worden dan dus steeds vaker gebruikt. Zo kan het voorkomen dat ik avond na avond goede doelen en pensioenaanbieders aan het afpoeieren ben. Na ze eerst gezellig aan de praat te hebben gehouden.

Als eerste maatregel neem ik vaak niet meer op als er ‘onbekend nummer’ in mijn scherm staat. Want dan is het raak; zo zijn ze dan ook wel weer. Maar als het zo doorgaat, hevel ik m’n nummers misschien ook nog wel over van ‘wel’ naar ‘niet’. Sorry alvast voor de mensen die dat (nog) niet hebben gedaan. Het kan je weer een extra telefonisch aanbod opleveren…

De goede oude tijd

- Er is een nieuwe trend in onze samenleving: de hang naar vroeger. In een tijd met een terugtrekkende overheid dwingen omstandigheden ons ertoe weer mantelzorg te verlenen en terug te vallen op de sociale cohesie. Oftewel: meer  saamhorigheids- en ons-kent-ons gevoel, de buren en je familie helpen. Ik heb het idee dat het gevoel al langer sluimert in onze maatschappij en zo nu en dan bekruipt het mij zelf ook weleens.

Ik vind de Douwe Egberts Burendag een geniaal initiatief en slingerde onlangs de Buurt BBQ discussie maar weer eens aan (wie is er nu aan de beurt, de zomer is al weer even begonnen..)? Maar ik werd vandaag nog eens extra getriggerd door een artikel in de krant over een wijk in Krimpen aan de IJssel, #Bloemrijk.

Een nieuwe wijk, waar iedereen wil wonen volgens de bewoners! Want in deze wijk kent iedereen elkaar weer persoonlijk, steekt men elkaar de helpende hand toe en leven jong en oud vreedzaam samen. Hoe? Door vóóraf een contract te ondertekenen waarin je verklaart om je bijdrage te leveren aan de gemeenschap. Bijvoorbeeld een boodschapje doen voor de buurman of buurvrouw en elkaar helpen bij noodgevallen. Er is een buurtorganisatie, die klaverjasavonden organiseert, kook- en taartavonden, Halloween voor de kinderen en activiteiten voor de woensdagmiddag. 80 tot 90% van de bewoners is er tevreden tot zéér tevreden over. Maar wie denkt dat dit spontaan is ontstaan heeft het mis: investeerders van dit initiatief zijn het Oranjefonds, de gemeente en de woningbouwcorporatie. Het klinkt allemaal heel gezellig, maar het heeft bovenal al héél veel geld heeft gekost om zover te komen. Echter moet het ‘straks’ weer geld gaan opleveren omdat oudere mensen minder snel intramuraal gaan wonen als jong en oud in de buurt inspringt, en dat dan professionele zorg- en welzijnsverlening uitspaart. Ik ben erg benieuwd naar de resultaten over een paar jaar, want volgens mij kan dit beter spontaan ontstaan uit authentieke motieven, waardoor het écht betekenis (h)geeft, dan dat het min of meer wordt opgelegd.  Het voordeel van de twijfel.. ik ga in ieder geval nu even een bakkie doen bij de buren.

Klussen, verven, inpakken, verhuizen en weer uitpakken. En tijdens de verbouwing is de winkel gewoon open. Een hectisch weekje voor Sellsius, maar wel een week waar je energie van krijgt. Een nieuwe werkomgeving zorgt toch weer voor nieuw elan. Om me heen worden de puntjes op de i gezet. En ook op mijn lijstje staan nog wat laatste klussen (nou ja, best veel nog eigenlijk) voor als ik even een kwartiertje over heb. Ook goed voor de teamspirit trouwens, om zo samen aan ons kantoor te werken! Een leuke bijkomstigheid is dat we –bijna letterlijk- om de hoek zitten bij een aantal van onze klanten. Dat maakt de lijnen nog korter. En voor die (en natuurlijk alle andere) klanten blijven we gewoon ons uiterste best doen, ook vanaf onze nieuwe plek. Deze verhuizing is in dat opzicht geen nieuwe start, maar ’t geeft wel een nieuwe impuls!

Nu veel van jullie broeden op campagnes voor de zomer en Sellsius er uiteraard bovenop zit om te komen tot de meest effectieve strategieën, de leukste concepten en creatieve oplossingen, ben ik bijna uitgebroed. De afgelopen 8 'zwangere' maanden zijn voorbij gevlogen, vooral omdat ik lekker heb kunnen werken aan klussen die jullie Sellsius hebben toevertrouwd, bedankt daarvoor!

De komende maanden trek ik mij terug en richt me volledig op de uitbreiding van ons gezin, om daarna in september weer lekker aan de slag te gaan. Tot dan!

Ik ben onlangs naar een Expert Class over social media geweest. Naast dat dit een mooie gelegenheid was om te netwerken en nieuwe ideeën op te doen, is mijn theoretisch kader weer vergroot. En dat is best fijn, moet ik zeggen, zeker als er vragen als ‘Welk onderzoek je er ook op naslaat, verwacht wordt dat social media steeds meer een vlucht gaan nemen. Is het een hype?’ in de media verschijnen. Na hier toch even over nagedacht te hebben, concludeer ik het volgende. Ja, social media als begrip is een hype als er overmatig aandacht aan wordt besteed. En lezend door de (vak)bladen heen, dan is dit zeker een feit.

Hypes zijn normaal gesproken van voorbijgaande aard. En dat geldt volgens mij voor social media niet. De richting, die door ontwikkelingen als social media is ingezet, is onomkeerbaar. Niet alleen omdat de technologie steeds verder doorontwikkelt, maar meer nog omdat de consument ervaart dat deze richting perspectieven biedt als het gaat om onder andere daadkracht (je stem laten horen), koopkracht (vergelijkingsmogelijkheden en adviezen inwinnen van ervaringsdeskundigen) en snelheid van handelen.

Dit alles in ogenschouw nemende, is het toch best fijn om af en toe je kennis bij te spijkeren en te kunnen sparren met vakgenoten. Natuurlijk met maar een doel voor ogen: een beter advies voor onze (potentiële) klant!

Ik ben woensdag naar de stembus geweest. Voor de provincie. Nou ja, eigenlijk voor de Eerste Kamer. Nou ja, iets preciezer nog: tegen het kabinet. Of eigenlijk tegen de gedoogpartner van het zittende kabinet. Omdat het zo nogal complex werd, heb ik toch maar even het Kieskompas ingevuld. En dus oordeelde ik over nachttreinen waar ik nooit gebruik van zal maken, vakantiewoningen in natuurgebieden waarvan ik het bestaan niet kende en investeringen in nieuwbouwwijken waar ik nooit terecht hoop te komen. Om vervolgens perfect in het midden van het politieke spectrum uit te komen. Maar ‘the middle of the road’ is de beste plek om overreden te worden, dus toch maar iets uit het midden gestemd. Omdat mijn provincie me aan het hart gaat. Nou ja, omdat ik het landelijk liever anders zie. Dat de uitslag in mijn gemeente me wel beviel, maakt het bestuurlijke cirkeltje weer rond.

Moraal van dit verhaal: de communicatie-uitdaging rondom de verkiezing van de Provinciale Staten is wat mij betreft schromelijk mislukt. Daar zou ik wel eens met de verantwoordelijke minister, uhh… wethouder, uhh… provincie-ambtenaar over willen debatteren!

Internet bestaat deze week 25 jaar in Nederland! Wie in 1986 zei dat op een bepaald moment in iedere huiskamer een internetaansluiting zou komen, werd voor gek verklaard. Inmiddels banen zelfs kleine kinderen en senioren hun weg op het net en hebben hun eigen homepage. Ter gelegenheid van dit jubileum is 25 jaar Nederland.nl vertaald in een leuk filmpje (zie hiernaast) en is er een speciale website gelanceerd www.de25jaarvan.nl. Sinds de introductie is het domein .nl uitgegroeid tot het op drie na grootste landendomein ter wereld met 4,2 miljoen actieve domeinnamen. Alleen in 2010 groeide het aantal .nl domeinen al met een half miljoen. In ons leven en dus ook in ons vak heeft internet voor een enorme verandering gezorgd.

De marketingcommunicatievraagstukken (en oplossingen) van voor 1986 waren heel anders dan anno 2011. En over 25 jaar ziet de wereld er weer totaal anders uit! Sellsius volgt de ontwikkelingen dan ook op de voet om op elk moment klaar te zijn voor actuele en toekomstige uitdagingen.

Door al het letterlijke en figuurlijke geweld in Noord-Afrika zou je bijna vergeten dat we ook in eigen land vorig weekend een –niet helemaal vergelijkbare- strijd hebben uitgevochten: het nationale songfestival. En die strijd richtte zich niet zozeer op welke artiest we naar Düsseldorf gaan sturen (die heeft de TROS voor ons gekozen) of met welk liedje (want dat was al zo klaar als een klontje). Nee, die strijd richtte zich op de uitzending zelf.

Waar we vroeger avondvullende shows hadden die met passie gemaakt leken te worden, hadden we dit jaar een soort flits-festival voorgelezen door een voetbalvrouw in een te kort jurkje en op te hoge hakken. Wie de privé-pagina van de Telegraaf een beetje heeft gevolgd weet hoeveel commotie dit heeft gegeven. De ‘deskundige’ jury leek op het laatste moment bij elkaar geschraapt en tot overmaat van ramp vergat de TROS hun oordeel mee te wegen in de uitslag.

Ik kan er nog uren over doorgaan, maar zal me beperken tot de kern. En die ligt voor mij in de volgende vragen. Wilde de TROS een goed en mooi programma maken? Mislukt! Wilde de TROS een programma maken waarover nog dagen wordt gepraat? Glansrijk geslaagd! Begrijpt de TROS de beleving rondom het songfestival? Ik geloof er niks van! En nu ze Jan Smit als commentator naar Düsseldorf sturen is de verTROSsing compleet. Wel weer een mooie case om te zien of deze omroep een nieuwe doelgroep aan het festival kan binden. Als onderdeel van de oude doelgroep zap ik in mei wel naar onze Vlaamse vrienden voor de authentieke songfestivalbeleving!

Wat heerlijk, nieuw elan voor 2011. We zijn gestart met het gezamenlijk scherp zetten van onze eigen positionering.
Wat is er zo onderscheidend aan onze visie en werkwijze en wat doen we eigenlijk precies en voor wie? We hebben onze learnings en onze succesverhalen onder de loep gehad. Om ze vervolgens met overtuiging te kunnen presenteren aan onze prospects én relaties. Ja, ook aan klanten! We vertellen onze eigen klanten namelijk veel te weinig wat we allemaal voor anderen doen en dat kan beter.

We hebben onze social media strategie erop afgestemd en ons new business beleid aangescherpt. De cirkel is rond!
Maar bovenal wordt er ook hard gewerkt. Een goed begin dus en alle pijlen op een succesvol 2011, voor ons én onze klanten.

Een bewuste start van het nieuwe jaar
De kop is eraf! Het nieuwe jaar is voor mij persoonlijk begonnen met …bezinning. Het meest praktische wat ik daaraan over heb gehouden is ‘niet teveel willen’ en ‘wat je doet bewust doen’. Afgelopen weekend heb ik het voor het eerst privé in praktijk gebracht en ik voel me er heerlijk bij! 

Bij Sellsius ben ik momenteel met heel uiteenlopende klussen bezig: uitrol van een advertentielijn, positionering van een winkelconcept voor (startende) ondernemers, advisering in een fusietraject, ontwikkelen van een concept gericht op zorgverleners en ik lees het boek Marketing 3.0 van Philip Kotler. Het nieuwe jaar is dus voor mij alweer volop aan de gang met veel leuke, inspirerende klussen! Als dit de trend is voor het nieuwe jaar met in mijn achterhoofd ‘niet teveel willen’ en ‘wat je doet, bewust doen’, dan kan 2011 voor mij niet meer stuk.

2011, een nieuw jaar, nieuwe vooruitzichten, nieuwe inzichten en nieuwe kansen. Voor mij zeker! 1 januari stap ik, als mede-eigenaar van Sellsius, in een nieuwe wereld. De wereld van het ondernemerschap, van een nieuwe werkomgeving, nieuwe collega’s, nieuwe klanten, nieuwe uitdagingen en bloggen ;-). Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er zin in heb. Ik verheug me er op om een strategische, creatieve en vooral effectieve bijdrage te leveren.

Voor nu wens ik iedereen een gezond en energiek 2011. ‘Het jaar van de chemie’, heb ik net gelezen. Daar proost ik op! Een eerste jaar zonder Jan. We zullen hem missen en tegelijkertijd heb ik er alle vertrouwen in dat we, met het Sellsius-team, de juiste koers uitzetten. Een koers die zowel voor ons en zeer zeker voor  jullie positieve effecten zal hebben. Jan bedankt, heel veel plezier met alles wat je gaat doen en ik hoop je ergens op deze aardbol weer te ontmoeten.  

Monique

PS ik begin alvast met af te tellen…. Cheers!

Na bijna 7 jaar gaat het gebeuren. Het zal niet voor iedereen een verrassing zijn, maar ik ga Sellsius verlaten om samen met Mirjam wereldburger te worden en tegen nieuwe uitdagingen aan te lopen. Ik geef mijn stokje, met veel plezier en met volle overtuiging, over aan Monique Kastelein. Samen met Mirella en natuurlijk ook Jacqueline en Peter gaat Monique een nieuwe frisse schwung geven aan Sellsius. Ik ben er van overtuigd dat al onze relaties in goede handen zijn en blijven met dit vakkundige stel. Natuurlijk zal Monique samen met Mirella zich in het nieuwe jaar aan je komen voorstellen. Mocht ik niet iedereen persoonlijk meer zien of spreken, dan wil ik vast iedereen bedanken voor de hartstikke leuke en interessante samenwerking van de afgelopen jaren. Ik kijk er met veel plezier op terug en wens Sellsius een prachtige toekomst toe.

Waar ik samen met Mirjam uiteindelijk terecht zal komen weet ik nog niet, maar ook daar heb ik alle vertrouwen in. Wie weet treffen we elkaar ergens anders op deze aardbol, in een andere hoedanigheid!

Groet, Jan

Als de tijd vliegt, vlieg mee (Loesje)
Wie kent niet het gevoel dat je aan een jaar begint en voor je het weet de Kerstverlichting weer in de straten ziet hangen. Ik ben geen voorstander van terugkijken, maar kijk liever vooruit. De reden dat ik me snel ontdoe van dat kleine beetje melancholieke gevoel dat me bekruipt omdat 2010 alweer bijna geleefd is. En... is omgevlogen! 

Wij kijken bij Sellsius terug op een enerverend en bewogen 2010. Een jaar van voorzichtigheid en heroriëntatie in veel markten, maar ook volop nieuwe ontwikkelingen. Van het zoeken naar kansen en de balans tussen techniek en emotie, online en offline, individu en social network. Wij laten er ons graag door uitdagen, dat is ons vak. Onze focus op 2011 is meer dan ooit de doelgroep te blijven ráken met jouw merk, product, dienst of boodschap. Door creativiteit, inspiratie en inzet van de juiste middelen, media en mensen. Dus als de tijd vliegt, vlieg ik gewoon mee...!

E-readers en ebooks, (nog) niks voor mij!

Het digitale lezen is onwijs in opmars. Naast het explosieve aanbod van e-readers zijn er nu steeds meer aanbieders van ebooks op de markt. Uitgeverijen zitten in een lastig parket. Ze kunnen niet om de ontwikkeling heen, maar hun branche valt of staat met ‘de rechten’ en hoe bewaak je die in de digitale wereld? Beveiligingen lijken namelijk niet te werken en alles is te kraken. Valt er voor hen dan nog wat te verdienen? Google heeft bevestigd deze maand nog te willen beginnen met de verkoop van ebooks in Amerika en heeft daarvoor contracten gesloten met een behoorlijk aantal uitgevers en boekwinkels, het eerste aanbod van de nieuwe online boekwinkel zal bestaan uit zo’n 500.000 titels. Google introduceert hiermee het zogenaamde ‘in the cloud’ lezen, waarbij ebooks direct in de brower op verschillende apparaten gelezen kunnen worden. Individuele boekwinkels en uitgevers kunnen de dienst ook op hun eigen website aanbieden, waarbij ze vervolgens zelf een deel van de opbrengst krijgen. Zij zien Google Editions (zoals de nieuwe boekwinkel gaat heten) dan ook als een kans om een rol te spelen op het gebied van ebooks.

Voor mensen die veel reizen kan ik me er iets bij voorstellen. Een hele boekenkast binnen handbereik in je handbagage. Maar voor mezelf, thuis op de bank, lekker bij de houtkachel? Doe mij dan maar een papieren exemplaar. En Sinterklaas met een e-reader op schoot zie ik ook nog niet voor me;)! 

Over 3G, apps en iAlles

Wie heeft er geen mobiele telefoon? Een paar jaar geleden kon je die vraag nog wel stellen. Tegenwoordig is de vraag ‘wie heeft er nog een mobiele telefoon zonder internet?’ relevanter. Had je op je Nokia6200 nog een ieniemienie schermpje, ook dat is flink verbeterd met de grote touchscreens van de iPhone en diens afgeleiden. Een 3G-netwerk is dan natuurlijk onmisbaar, maar ook aan de opvolger daarvan wordt druk gewerkt: 4G. Zijn we net gewend aan iPhone-apps (persoonlijk kan ik de ‘angry birds’ aanraden ter ontspanning; let op: met verslavingsrisico), komt Apple met de iPad. Opnieuw slaat iedereen aan het ‘knutselen’ om een van de eersten met een app te zijn. En zo’n iPad krijg je tegenwoordig al bij een abonnement op NRC Next. (De krant digitaal én op papier, hoe handig is dat?)

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik heb ‘m nog niet…

Strategie of creatie? Of allebei?

Zijn strategen ook creatief en creatieven strategisch? Wat mag je van een bureau verwachten? Al gauw is een bureau te strategisch en te weinig uitvoerend. Of wel creatief maar te weinig meedenkend. Wat mij betreft is dit alles geen issue en draait het om behalen van het gewenste resultaat. Binnen 'traditioneel' georganiseerde reclamebureaus werken meerdere mensen voor of achter de schermen aan opdrachten. Veel strategen werken als freelancers voor alllerlei (kleine én grote) bureaus en op diverse momenten in een proces worden allerlei mensen in- en aangevlogen. Niet in het minst goede creatieven. Het is dan ook lang niet altijd zichtbaar wie wat doet. 

Bij ons is één ding zeker: het accountteam van Sellsius bewaakt het eindresultaat. Zorgt er tijdens het proces voor dat mensen doen waar ze goed in zijn. Strategen in strategie, creatieven in creatie. Wij zijn de verbindende factor met verstand van beiden én beoordelen de output vanuit de wens van de klant + de opdracht die voorligt. Op het moment dat je dan geschetste verwachtingen waarmaakt én doet wat je belooft, dan is dat het belangrijkst. Deze formule werkt voor ons al jaren. Het is alleen soms nog een heel gevecht 'tegen de traditionelen' om dit bij iedereen tussen de oren te krijgen. Onze klanten weten gelukkig beter...

Hoezo klant centraal? Co-creatie!

Onlangs lanceerden twee Nederlandse banken hun ‘nieuwe’ strategie waarin de klant centraal staat. In mijn beleving is dit altijd al de kern van marketing geweest. Er is een nieuwe ontwikkeling die veel verder gaat dan dat, co-creatie. Je klanten betrek je direct bij productontwikkeling, merkbouw en strategie. Het kan via een digitaal platform maar ook via directe interactie. Merken als Hi en Lays hebben hier ervaring mee en overeenkomende resultaten zijn een toename van beleving en betrokkenheid bij het merk. Hiermee vindt een belangrijke verschuiving plaats van verplaatsen in je doelgroep naar  voorleggen/vragen aan je doelgroep. In mijn ogen is co-creatie een doorontwikkeling van het gebruik van social media, wat de eerste stap is in interactie met je klant. Het heeft mij geïnspireerd en op ideeën gebracht!

In maart 2006 startte de eerste Social Media Club in San Fransisco, in 2009 de eerste in Nederland. Inmiddels wordt er op heel veel plaatsen in Nederland in netwerkverband - maar ook daarbuiten - gesproken over social media. Mijn inziens is het bijhouden van kennis en ontwikkelingen op dit vlak een vereiste. Maar nog belangrijker is het om die ontwikkelingen een rol te geven binnen je eigen marcom-mix. 
Dat er sociale media zijn is een feit. Dat er in die media over je merk gesproken wordt ook. Dus het is geen issue of je iets met sociale media 'moet'. Maar bepaal in welke mate je een actieve bijdrage levert in sociale media en op welke manier. En aan welke doelstellingen draagt die actieve rol dan bij? Een opmerking die ons veel bereikt is dat het 'experimenteren' blijft omdat men nog geen ervaring heeft opgedaan. Of nog geen ervaringen van anderen heeft gedeeld, binnen of buiten de branche. Dan wordt het al gauw 'met schade en schande wijs worden'. Voorkom dat! Praat met Sellsius om de juiste plek van social media voor uw onderneming te bepalen.

Afgelopen week de bijna twee uur durende documentaire The september issue gezien over de totstandkoming van de dikste editie van de Amerikaanse Vogue ooit. Voor sommigen (waaronder mijn partner) een hele lange zit, maar mij kon het niet lang genoeg duren. Wat een hectiek en dynamiek. Een enorme groep medewerkers onder de bezielende leiding van Anna Wintour. Nou ja, bezielend… Ieder deed z’n ding en was vervolgens overgeleverd aan het onvoorspelbare oordeel van ‘de iron lady van de mode-industrie’. Hele pagina’s werden in enkele seconden afgekeurd. Volledige items de grond in geboord en af en toe een positief geluid. Maar nooit een rechtstreeks compliment aan de makers. Juist daarom was het zo mooi dat ze Wintour ook in haar thuissituatie lieten zien. Opgegroeid in een bijna stereotiep Engels gezin en de grote plas overgestoken voor haar voortvarende carrière. Maar veel bewondering levert het haar niet op. Haar broers, zus en dochter vinden het ‘wel grappig’ dat ze full time met zoiets onbeduidends als mode bezig is. Een voor Wintour nogal treurige keerzijde, waardoor ze wel weer wat menselijker wordt. Misschien dat mijn bewondering nog wat goedmaakt…

<sup>Geluk is onze hoogste universele waarde (bron: Mensinwereld.nl). Maar wat is geluk nu eigenlijk? Geluk is relatief, voor de helft erfelijk bepaald en voor de andere helft bepaald door invloeden van buitenaf (bron: o.a. Wikipedia). Toch blijkt uit onderzoek van Trenbox (Geluksmonitor) dat ondanks de Crisis, de verloren WK finale en de dalende huizenprijzen de Nederlander niet minder gelukkig is. Net als 4 jaar geleden zegt ruim 70% van de Nederlanders zich gelukkig te voelen.

Veel van wat we doen is gericht op gelukkig zijn of worden. Het is daardoor een veelvoorkomende insteek voor reclame-uitingen. Wie kent niet dat heerlijke ‘gelukkige’ gevoel na een aankoop? Uit onderzoek van IKEA blijkt dat driekwart van de Nederlanders door aanpassing van zijn woninginrichting blij, gelukkig en tevreden wordt. Over het algemeen is het geluk na een materialistische aankoop van korte duur, maar daar heeft IKEA wat op bedacht. De nieuwe campagne ‘Elke dag anders’ toon via tv-commcerials, de website en de winkels elke dag een nieuwe musthave in de vorm van een praktische oplossing of nieuwe inrichting. Klik hier voor oplossingen van vandaag!</sup>

Heuglijk nieuws vanmiddag op BNR. Een grote Nederlandse bank die -dankzij staatssteun- de crisis heeft overleefd, heeft er wel van geleerd. Ze hebben ontdekt dat je niet alleen naar je klanten moet luisteren, maar er vervolgens ook naar moet handelen. En dat gaan ze doen. Ze hebben klantenpanels opgericht en introduceren een nieuwe campagne. De BN-ers en de dierentuin behoren tot het verleden. Het gaat nu om ‘echte quotes’ van ‘echte klanten’. En als bewijsvoering hoef je nu niet eens meer 75k belegd vermogen te hebben om voor een intensieve persoonlijke adviesrelatie in aanmerking te komen. Nee, het mag ook 75k zijn die gewoon op een spaarrekening staat. Eén hoera voor dit geweldige customer insight!

Loslaten.

De komende twee weken moet ik alles 'even loslaten'. Het is tijd voor de jaarlijkse break, ofwel vakantie. Mijn collega's nemen waar... En nog veel meer dan dat. Wat heerlijk om te weten dat er een goed team mensen achterblijft en dat de lopende projecten ze zijn toevertrouwd. Kleine en grote uitdagingen...

Na 14 september meer... Tot binnenkort en met (haha) nog zomerse groet!

De Sellsius Vitamin Fridge komt naar u toe deze zomer! Als klant van Sellsius heeft u de Vitamin fridge al in uw bezit of zijn we naar u onderweg! Want Sellsius is er om het hoofd koel te houden. Uiteraard niet alleen als het kwik stijgt (al is dat nu mooi meegenomen deze dagen), maar ook in tijden van flinke marketingcommunicatie uitdagingen. Wie wil er nu niet wat meer energie, balans, fitheid maar ook focus? Dat is wat Sourcy u belooft met de heerlijke verfrissende vitamin waters en Sellsius in haar advies en aanpak van uw projecten. En niet te vergeten met de nodige verkwikkende creativiteit die u van ons gewend bent. Een fijne zomer gewenst!

We zijn door! Na alle rumoer omtrent de weggevers van de supers, geluidsoverlast van vuvuzela’s, de bavaria-jurkjes en het ‘lip-lees’ moment van Van Persie, is er weer aandacht voor het voetballen zelf. En wat zijn we na al het commentaar op ons voetballend kikkerlandje, trots met zijn allen! Ik ben vooral ook trots op het vertrouwen van onze bondscoach. Wannneer alle 16 miljoen Nederlandse voetbalcoaches vinden dat er na de rust gewisseld moet worden, houdt hij vast aan zijn gekozen strategie. Het spelen van de halve finale gecombineerd met heerlijk zomerweer, wat wil je nog meer? De zomer 2010 is nu al om niet meer te vergeten. Uiteraard staan wij deze hele zomer voor je klaar, zoals je van ons gewend bent.

Vorm of inhoud.

Als je het goed bekijkt gaat een groot deel van alle discussies over ‘vorm of inhoud’. De aanstaande verkiezingen zijn weer een goed voorbeeld. Kiezen we op vorm of inhoud? Of komen die twee samen? Ik heb de stemwijzer en het kieskompas ingevuld. Dat is kiezen op inhoud, durf ik wel te stellen. Hoewel de vorm van de vragen ook een heel belangrijke rol speelt. En gelukkig kwam ik bij beide vormen van kieshulp uit bij de partijen waarvan ik de kopstukken wel sympathiek vind. Hun vorm van optreden spreekt me aan. Als laatste controlemiddel heb ik zojuist aan brandvoting gedaan. Deze kieshulp is eigenlijk veel leuker om in te vullen. Aan de hand van vragen over welke merken je koopt of prefereert, wordt gekeken bij welke partij je past. Laat dat in mijn geval nou helemaal aan de andere kant van het politieke spectrum zijn… Toch schijnt ook deze tool wel serieus en inhoudelijk te zijn, ondanks alle logo’s  in plaats van ‘echte’ vragen. En daar beginnen we weer van voren af aan. Moet ik nu kiezen op inhoud of op vorm, in nog meer debatten zien wie zich het meest laat gelden of moet ik me op grond van het voorgaande eerst maar eens afvragen of mijn eigen vorm en inhoud wel zo consistent zijn?

De Sellsius WK-actie.

Actiematig valt veel te doen en te evalueren in deze periode. Een korte greep: Albert Heijn lanceert bewust als laatste grootgrutter zijn WK-actie (de Beesies), waarschijnlijk vanuit angst om gekopieerd te worden. Maar inmiddels weten we al niet meer of we moeten gaan voor het verzamelen van de Gogo's (C1000), Bungels (SuperdeBoer) of Oranje Buddies (COOP)? We weten al wel hoe je eraf kunt komen, gooi de hele handel over de dranghekken voor de in- en uitgang van de betreffende supermarkt en je maakt een hele generatie kids gelukkig. Die gelukkig ook achter de dranghekken moeten blijven om geen klanten ongewenst vast te klampen in de strijd om alle collecties WK-poppetjes en beestjes te completeren. En dan heb ik het nog niet over de bieroorlog (ref. flashmob Bavaria Dutch Dress vs. de Pletterpet van Heineken en diverse uitvoeringen van de biertap-knop!). Grolsch houdt het trouwens bij een weinig origineel WK-t-shirt (welke beste uitvoering wat mij betreft geclaimd mag worden door Honig).

Heeft één van alle grote bedrijven al nagedacht over het feit waar al deze zinloze plastic en prullaria ná het WK blijft? Zoals de ca. 1 miljoen Vuvuzela's die ons land nu rijk is? Gaandeweg deze blog ontstaat een idee voor onze eigen Sellsius WK-actie. Het inzamelen van alle zinloze oranje prularia om het daarna in Zuid-Afrika te laten recyclen in een township. Dit alles in het kader van duurzaam, groen, maatschappelijk én internationaal ondernemen. Wie doet ermee?

De dood is nog steeds een taboe. Tenminste, als het gaat om commerciële boodschappen rondom de dood. En al helemaal als het om financiële diensten gaat. Want dan word je al snel zo’n graaier. De een z’n dood… Voor (veel?) adviseurs dus nog steeds lastig om ter sprake te brengen en uiteindelijk ook te verkopen. Voorzichtigheid is geboden.

Dat het ook anders kan, laat Delta Lloyd zien. De tag on na een commercial voor hypotheken laat zien dat een ongeluk in een klein hoekje zit. En de voice over laat er geen gras over groeien. “Goed voorbereid zelf tegen de vlakte gaan? De overlijdensrisicoverzekering van Delta Lloyd...” Ik was blij dat commercial en tag on in het volgende reclameblok weer langskwamen. Want had ik het echt goed verstaan? Ja dus. En ik moest er hard om lachen. Niet omdat de tag on zo grappig is of het onderwerp. Nee, ik moest lachen om de interne discussie die er ongetwijfeld geweest is. Misschien al bij het bureau. “Kunnen we dit voorstellen of niet?” En daarna bij de klant. “Durven we dit aan? En hoe overtuigen we het MT?” Respect voor de gemaakte keuze. Ik zou bijna overwegen om zo’n ding af te gaan sluiten. En dan na mijn begrafenis een drankje met borrelnoten! Bekijk ‘m hier.

De mate van afwisseling vind ik een zeer groot pluspunt van ons vak! Zo zit ik met een creatief team te brainen over het ontwerp een nieuwe advertentielijn, het volgende moment denken we na over een presentatiedoos voor het retailkanaal, dan over de content voor een website, concepten voor diverse DM’s, folders/brochures en als klap op de vuurpijl bevind ik me in de wereld van papieren tassen en custom made tafellakens….Dit houdt ons scherp om telkens voor onze klanten (u dus) te bedenken wat de beste manier is (in middel en concept) om de boodschap over te brengen.

Ik ben gek op auto’s. En dan vooral de uiterlijke kenmerken. Wat er onderhuids allemaal gebeurt, boeit me minder. Dan is het weer net als een computer: het ding moet gewoon altijd werken. Hoewel… ik vind het ook wel prettig als er iets gebeurt als ik m’n rechtervoet wat laat zakken. Autorijden is tenslotte beleving. En die beleving mag wat kosten. Dat geldt niet alleen voor mij. Ook de automotive-sector denkt er blijkbaar zo over. Want om die beleving over te brengen op de consument hebben de automerken het afgelopen jaar gezamenlijk bijna 270 miljoen euro besteed aan reclame. Dat is een kleine 700 reclame-euro’s per verkochte nieuwe auto Hoewel dat 11% minder was dan in 2008, zijn er vervolgens 22% minder auto’s verkocht dan het jaar ervoor. Was het slechte reclame? Was de emotionele invloed van de economische crisis sterker dan die van de reclame? Kan reclame sowieso niet op tegen de 'auto’s-zijn-een-fijne-melkkoe-belastingmaatregelen' van de overheid? Of lag het aan de auto’s zelf? Wie zal het zeggen. Zowel zakelijk als privé zou ik er geen moeite mee hebben als de auto-importeurs en -dealers ook dit jaar weer stevig inzetten op reclame. Want stilstand is achteruitgang, dus laat die wielen maar draaien!

De komende weken (ik vrees maanden of zelfs jaren) ben ik gewillig slachtoffer van communicatie die gericht is op jonge gezinnen. De zwangerschapskado-dozen, de bevallingsboxen, kraampakketten en zo meer.
En natuurlijk niet te vergeten voor abonnementen op de tijdschriften Ouders van Nu, Kinderen, Groter Groeien, Kek Mama, Viva Mama (een kleine greep uit het programma). Na de geboorte komen de aanbiedingen van de Pippo en Pompeloentje (om je kroost op tijd aan het lezen te krijgen). De mailings van (zorg- en uitvaart) verzekeraars in het kader van gewijzigde gezinssamenstelling en de aanbiedingen vanuit de Pampers Club. De Olvarit eet-gezond-tips en de Veilig-je-huis-inrichten brochures van het Consultatiebureau. Kortom, ik kan mijn eigen vak nauwelijks negeren in het zwangerschapsverlof. En dat ben ik ook niet van plan, want ik leer van alles wat goed en niet goed gaat en neem dat na mijn verlof lekker weer mee terug naar Sellsius. Maar de komende drie maanden wordt ook een tijd van hopelijk even genieten van ons gewijzigde gezin en inspiratie opdoen voor wat daarna komen gaat. Even geen Mirella tot die tijd, maar wel de blogs van Peter, Jan en Jacqueline om je op de hoogte te houden van wat ons letterlijk en figuurlijk bezig houdt. Tot later.

In de aanloop naar de landelijke Taalkunde-in-Nederland-dag las ik in de krant van wakker Nederland een artikel over het gebruik van ‘hun’ als onderwerp in een zin. De conclusie wordt getrokken dat dit niet meer uit te roeien is. En hun halen er een paar taalwetenschappers bij die het ook wel ‘slim en efficiënt’ vinden. Want het is direct duidelijk dat het om mensen gaat, terwijl zij en ze ook naar dingen kunnen verwijzen. Ook het onvermijdelijke hunnie en hullie komen langs in het artikel. In het naschrift geeft de krant zelf nog een ander voorbeeld van hoe moeilijk het Nederlands kan zijn. Hun vragen de lezer “moet ‘hun hebben’ kunnen, of kennen we alleen ‘zij hebben’. Hun/hen/zij/ze, kennen/kunnen… Het moet gezegd: de krant doet het zelf wel goed. En voor de zekerheid: ik heb het twee keer opzettelijk fout gedaan. Dat hullie nie gaan denke, dat ik ’t nie ken.

Deze week onder andere een tevreden Sportbedrijf Arnhem, dat de vormgeving van Sellsius voor een nieuwe website goedkeurde. Dat was nog eens een voorbeeldproject met een gedegen 'web-aanpak' van de communicatiemensen bij het sportbedrijf. Eerst inventariseren en onderzoeken, samen met 'de experts' een visie ontwikkelen en vervolgens draadmodel voor het functioneel ontwerp maken. Het ontwerp en vormgeving gebeurde in samenwerking met Sellsius. De bouw gaat nu in volle vaart van start met de eigen webbouwer. Wij blijven het met belangstelling volgen en geven een seintje als de site 'live' is. 

Verder een inspirerende presentatie bij ANWB en drie nieuwe direct mailings ter uitwerking voor de tijdschriften Promotor, Op Pad en Toeractief. Dat wordt weer interessant.

Van Jan even geen update de komende 2 weken, die is lekker op voorjaarsvakantie. Logisch als je weet dat hij nog even energie en inspiratie opdoet voor ikzelf voor een periode de frontlinie zal verlaten. Ik ben vanaf 1 maart tot half mei even niet in de lucht. Mijn tweede kindje zal dan het levenslicht zien en daar zullen wij thuis onze handen aan vol hebben. De drie overgebleven Sellsianen zijn echter steun en toeverlaat en vormen een uitstekende back-up. Tot binnenkort, één van de laatste blogs voor het verlof.

Afgelopen week kwam ik een interessant artikel tegen: In een wereld waarin alles almaar sneller gaat, kiezen steeds meer mensen voor Slow Movement, wat pleit voor meer kwaliteit van leven. Mensen blijken productiever en creatiever als ze op een werkdag af en toe in een lagere versnelling kunnen werken. Carl Honoré (volgens het artikel beschermheilige, van deze ‘Slow’ beweging) is niet per se voor luiheid, maar pleit voor een beter bestaan. Snelheid heeft volgens hem geholpen de wereld beter te maken, maar is nu een obsessie geworden. Slow is ook niet anti-snel. Lekker kunnen doorrijden en een snelle internetverbinding zijn oké. Snelheid heeft nu eenmaal een plek in deze samenleving. “Slow gaat om de balans vinden tussen te druk en lekker druk. Tijd is geen luxeartikel maar een basisbehoefte”, aldus Honoré. Als deze beweging zich doorzet veranderen de behoeften van onze klanten. Volgens een artikel van Academy of Leisure gaat de consument in de toekomst op zoek naar aanbieders of actoren die primair vanuit hun hart opereren. Dat lijkt me een goede ontwikkeling die we bij Sellsius al hebben ingezet. Want ons vak is onze passie!

De kop is eraf! Deze maand meteen een volle orderportefeuille met ontzettend leuke, uitdagende, creatieve opdrachten.

Voor GIBO Groep zijn we een nieuwe advertentielijn aan het vormgeven en de mediaplanning voor 2010 aan het afronden.

ANWB vraagt ons mee te denken over geïntegreerde communicatie op DM-niveau, vanuit een nieuwe themapositionering. We werken enkele cases uit om te laten zien hoe dit handen en voeten gaat krijgen.

Woensdag begeleiden we de fotoshoot voor keyvisuals in de door ons ontwikkelde wervingscampagne voor Hogeschool Iselinge (onderdeel IJsselgroep). Het doel is om zelfverzekerde PABO-studenten te werven, die willen gáán voor het vak leerkracht!

Bij Monuta presenteren we een nieuwe lokale advertentielijn in de eigen herkenbare vormgeving.

En niet eens tot slot, maar wel tot slot van deze blog: op 6 januari jl. presenteerde het bovenschools bestuur van 28 basisscholen in de Noordoostpolder, Vollenhove en Kampen haar nieuwe naam: Aves. Stichting voor primair onderwijs (lees meer op www.aves.nl). De reacties zijn zeer positief en Sellsius is uitermate tevreden over de samenwerking met Aves, de goede lancering en de mooie mix introductiemiddelen. En januari is nog niet eens halverwege...

Frans Bauer mag van Tros Radar de Loden Leeuw voor meest irritante BN'er (in de reclame) in zijn prijzenkast zetten. Niet geheel onterecht, denk ik. Maar veel effect heeft het niet gehad. Zo rond de feestdagen hebben we ‘m weer volop langs zien komen met bijvoorbeeld (bij z’n imago passende) kerstversiering.

Persoonlijk vond ik Rob Geus net iets irritanter (ook buiten de reclame). Maar mevrouw ‘Hetze’berg kan er wat mij betreft ook wat van. Toch wint zij een heel andere prijs. Ze is door het vaktijdschrift Villamedia magazine uitgeroepen tot Journalist van het Jaar 2009. Zij dankt die uitverkiezing aan de berichtgeving in het programma TROS Radar over de kredietcrisis en in het bijzonder over de DSB Bank. Grappig detail: de uitreiking wordt mogelijk gemaakt door het Verbond van Verzekeraars. Zou dat zijn omdat de aandacht nu van de woekerpolisaffaire is afgeleid? Iets waar deze zelfde dame zich toch ook stevig in had vastgebeten...

Altijd aan en in de buurt: het mobieltje is het ultieme marketingmedium. In Groot Brittannië is de mobiele reclamemarkt booming.

Volgens Jonathan Kelly (hoofd Vodafone UK marketing) is een periode van recessie voor mobiele marketing, het moment om zichzelf te positioneren als meetbaar, betrouwbaar medium; volgens hem een solide investering nu mediabudgetten onder druk staan.

Een groeiend aantal grote merken gebruikt inmiddels het mobiele kanaal. Bijvoorbeeld in een recente Coca-Cola-campagne: klanten ontvingen gratis belminuten en sms’jes bij aanschaf van een promotiepakket. Het mobiele kanaal kan de band vormen tussen on- en offline campagnes. Denk aan shortcodes om te reageren op print uitingen, dat maakt het een prima responskanaal. Maar denk ook eens aan een mobiele internetsite, om voor de mobiele gebruiker, praktisch, overzichtelijk en goed bereikbaar te zijn!

Wat doe je als je druk bent voor je klanten, maar ook je eigen huisstijl wilt opfrissen? Natuurlijk wil je het allebei goed doen. Want je kunt het werk voor je klant niet afraffelen, omdat je aan je eigen nieuwe website moet werken. Maar je kunt je eigen nieuwe huisstijl ook niet half neerzetten, want het is toch ons visitekaartje. Een dilemma dat deze weken volop aanwezig is. En de oplossing? Een schepje erbovenop om de klant tevreden te houden en zelf met trots naar de nieuwe huisstijl van Sellsius te kunnen kijken. Met de feestdagen in het vooruitzicht is dat eigenlijk prima te doen!

Nog 2,5 week te gaan voor een nieuw bovenschools bestuur in Emmeloord zijn visuele identiteit laat zien. Een nieuwe naam, logo en huisstijl, gemaakt in samenwerking met Sellsius. We zijn hard aan het werk om de laatste online middelen te produceren voor de deadline op 6 januari a.s.

Online middelen zoals een audiovisuele animatie, openingswebsite en Keynote presentatie voor de grote kick-off in het theater van Emmeloord op 6 januari 2010. Alle offline middelen zijn inmiddels al in druk. Het bovenschools bestuur vertegenwoordigt 28 basisscholen in de Noordoostpolder, Vollenhove en Kampen en is een fusie tussen de Stichting Christophorus en de Stichting Openbaar Basisonderwijs Noordoostpolder. Sellsius assisteerde de nieuwe Stichting tevens bij de totstandkoming van een visie, missie en het vaststellen van de juiste kernwaarden. En vertaalde de uitgangspunten naar een opvallende visuele identiteit.

We zijn bij Sellsius zo aan het eind van 2009 aan het terugkijken op een bewogen jaar. Maar onze blik is natuurlijk ook volop vooruit gericht! Er wordt op dit moment veel geschreven over trends in 2010. Dit heeft mijn aandacht, zeker in het kader van de wel of niet voortdurende crisis.

Vooraanstaande trendwatchers verwachten namelijk dat het crisisherstel pas mogelijk is als we drastisch veranderen (Bron: Adformatie). 2010 wordt een jaar van bezinning, waarin een coöperatieve 'symbiotische' samenleving zal verrijzen. 2010 wordt ook een jaar met een stijgende vraag naar duurzame producten en merken. Daar schrijft het Tijdschrift voor Marketing weer een mooi artikel over, met de zeven principes van open branding: engagement, leiderschap, van authenticiteit, transparantie, verbondenheid, consistentie en segmentatie. Laat de eerste opdracht met MVO-doelstelling maar komen!